::Dear Passengers::

 

 

เปิดไดหน้านี้ด้วยรูปเครื่องบิน..เนื่องจากเรากำลังทำละครเวทีของคณะอยู่..

จะเล่นต้นเดือนกันยายนแล้ว..ช่วงนี้จึงไม่ได้ย่างกรายเข้ามาทำอะไรในไดอารี่คลับทั้งสิ้น

เห็นมีแต่คนบ่นว่าเข้าไดยาก..มีเรื่องนั้นมีเรื่องนี้..เราก็ตามไม่ทันซะแล้ว..

เข้ามาอ่านติดตามข่าวสารของพี่ๆในไดแต่ก็ไม่ได้คอมเมนท์เลย

ช่วงนี้ชีวิตกะลังวุ่นวาย..เตรียมงานละครเวที..สอบมิดเทอม..หาลู่ทางทำธุรกิจเพื่ออนาคต

เดือนที่แล้วเพื่อนยังมาชวนไปช่วยทำหนังใหญ่อีก

ไอ้เจ้าเพื่อนเรามันกะลังจะเป็นผู้กำกับใหญ่..มีอนาคต

ทำหนังสั้นได้รางวัลเมืองนอกเมืองนามาเยอะ

ในที่สุดมันตัดสินใจเขียนบทส่งไปที่ค่ายหนังยักษ์ใหญ่ค่ายหนึ่ง

เรื่องมันดันไปเข้าตา..เค้าให้เงินมาทำเป็นหนังใหญ่

เงินเป็นล้านๆไม่ใช่น้อยๆ

เรารึ..ก็นักศึกษาปีสี่หง่าวๆนี่แหละไม่ได้เก่งกาจอะไร

แค่เคยเป็นผู้ช่วย ผกก.หนังสั้นมันเท่านั้นแหละ

เด๋วไปทำงานเค้าเสียล่ะแย่เลย..เงินไม่ใช่บาทสองบาท

แต่ใจนึงก็อยากทำนะหนังโรงเชียว..แถมได้ตังค์อีก

ถ้าเกิดว่าได้ทำเราคงมีประสบการณ์อะไรอีกเยอะ

แต่เรารู้สึกว่าเราไม่ถนัดเท่าไหร่..เราเรียนทางโทรทัศน์

ไม่ได้เรียนทำภาพยนตร์..ถึงจะพอทำถูไถ..แต่มันก็ไม่ใช่ที่ชอบจิงๆ

ประจวบกับช่วงนี้ที่งานเข้ามาเยอะเกินไป..เลยต้องปฏิเสธเพื่อนไป

ถ้าจะเลือกทำหนังเราก็อยากให้เวลากับมันเต็มที่..เพราะมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

บางครั้งก็รู้สึกว่ามันใหญ่เกินตัวเรา..เราไม่สามารถพอหรอก

ชีวิตมักมีสิ่งให้ต้องเลือกเสมอเลยเนอะ

เฮ้อ..อยากมีสิบร่าง